Przez terytorium, które zajmowało wspomniane plemię przebiegała droga handlowa nazywana Traktem Niskim lub Solnym prowadząca z południowych Niemiec przez Trzebiel do Wielkopolski. Trakt ten był szczególnie ważny dla rozwoju gminy Żary i całego regionu, zarówno w średniowieczu, jak i nowszych dziejach. W późniejszych czasach ukształtowały się również ważne szlaki przez Lubsko do Gubina i przez Nowogród do Krosna i Zielonej Góry. W 1848 roku Żary otrzymały połączenie kolejowe z Wrocławiem i Berlinem. Niewielki teren plemienny Żarowian położony był na obszarze granicznym, gdzie w okresie wczesnego średniowiecza ścierały się wpływy serbołużyckie i polskie. Okresowo obszar ten należał do monarchii Chrobrego, następnie do Marchii Miśnieńskiej, a w XIII i XIV w. do książąt śląskich.

Gmina Żary należy do jednej z najzasobniejszej w zabytki architektury, szczególnie w obiekty sakralne zlokalizowane głównie w centrach wsi, ale również w architekturę rezydencjalną w postaci dworów, pałaców i folwarków. Jednak Gmina Żary najbardziej znana jest z pięknej przyrody otaczającej miejscowości leżące na jej terenie.